„Niewypowiedziana tęsknota”

05. 02. 2018 r.

Toniemy w tęsknocie,

w przestrzeni samotności.

Stworzeni zaklęciem

z grzesznego uczucia.

W piekle spłoniemy

za myśli rozpustne,

uczucia nieczyste.

Gotowi na wszystko,

co los nam da.

Spojrzeniami żonglujemy,

ukradkiem jak przestępcy.

Szukając się wśród tłumu,

by musnąć się uśmiechem.

Zatraceni w miłości niewypowiedzianej,

pożądaniu nie spełnionym.

Znalezionym choć nie szukanym.

I choć jesteś – to Cię nie ma

I mnie nie będzie – choć jestem.

 

Dalej szukać się będziemy,

by uchwycić chwilę

i podstępnie podejść bliżej.

Złapać w locie

to co dla mnie

i oddać to Tobie.

Karając samych siebie

za sny nie wyśnione.

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: