„Bez łez”

19. 05. 1996 r. Tak jak błyskawica rozcina niebo wydając odległy, głuchy grzmot.   Tak jak drzewa targane wiatrem łopocząc - szlochają liśćmi.   Tak jak czarna ziemia zlana ulewą, jęczy z bólu.   Tak ja odtrącona i upokorzona w samotności płaczę bez łez.

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: